Willa Dittricha
W skrócie
przełom lat 70. i 80. XIX wieku
eklektyzm, neorenesans w tzw. kostiumie francuskim
ul. Karola Dittricha 1, 96-300 Żyrardów
rezydencja mieszkalna i reprezentacyjna rodziny Dittrichów
siedziba Muzeum Mazowsza Zachodniego w Żyrardowie
budynek dostępny dla zwiedzających jako siedziba muzeum
Opis budynku skonsultowano merytorycznie z pracownikami Muzeum Mazowsza Zachodniego w Żyrardowie.
Poznaj historię
Willa Dittricha powstała w reprezentacyjnej części Osady Fabrycznej jako rezydencja jednego z właścicieli żyrardowskiej fabryki. Budynek wzniesiono na przełomie lat 70. i 80. XIX wieku z inicjatywy Karola Augusta Dittricha, a w latach 90. XIX wieku został gruntownie przebudowany przez jego syna, Karola Dittricha jr.
Willa pełniła funkcję mieszkalną, ale była również ważnym miejscem spotkań i podejmowania gości. To tutaj zapadały istotne decyzje dotyczące działalności i rozwoju Zakładów Żyrardowskich. Od części przemysłowej rezydencję oddzielał rozległy park krajobrazowy, tworzący spokojne i reprezentacyjne otoczenie domu rodziny Dittrichów.
W 1961 roku w willi utworzono Muzeum Historii Ruchu Robotniczego miasta Żyrardowa, które z czasem przekształciło się w obecne Muzeum Mazowsza Zachodniego. Instytucja gromadzi i prezentuje materiały związane z historią miasta, przemysłu włókienniczego oraz kulturą mieszkańców zachodniego Mazowsza.
Podróż w czasie
Architektura
Willa Dittricha jest przykładem eklektycznej architektury rezydencjonalnej inspirowanej francuskim renesansem. Jej formę określa się jako tzw. kostium francuski, popularny w reprezentacyjnym budownictwie willowym drugiej połowy XIX wieku. Elegancka bryła i bogate detale miały podkreślać pozycję społeczną właściciela jednej z największych fabryk lniarskich w Europie.
Budynek założono na planie prostokąta. Jest parterowy, posadowiony na wysokich piwnicach, z dodatkową kondygnacją mieszkalną umieszczoną w partii dachu. Bryłę urozmaicają ryzality, wykusze, tarasy i wystawki dachowe, dzięki którym stosunkowo niski budynek otrzymał malowniczą, reprezentacyjną sylwetkę.
Najbardziej charakterystycznym elementem jest wysoki dach mansardowy z dekoracyjnymi lukarnami. W centralnej części elewacji ogrodowej znajduje się piętrowy ryzalit z przeszklonym wykuszem, balkonem oraz wystawką zwieńczoną trójkątnym frontonem. Elewację poprzedza podwyższony taras otoczony ozdobną metalową balustradą.
